கேட்காதே...! கேட்காதே...!! பிச்சைக்காசு கேட்காதே !!!

வாலைக்குமர்களை சந்தை பொருளாக்கி

வரதட்சனை விலை பேசும் [ வலிமைமிகு] வாலிபர்களே !

வாழ்க்கைப் பாதையில் திசைமாறிய பறவைகளாய்

வழுக்கி விழுந்த ஓசைக்குயில்கள் எத்தனை எத்தனை ?

ஒழுக்கம் பேணும முதிர்க்கண்ணிகளாய் காசினியில்

ஓசையில்லாமல் ஓலைக்குடிசைகளில் முடங்கி,

ஏக்கப் பெருமூச்சுவிடும் ஈந்திலைகள் எத்தனையோ ?

பூப்படைந்த பருவச்சிட்டுகள் மூப்பெய்தி,

பருவம் தொலைத்து, கருகிய மொட்டுகளாய் 

உதிர்வதும் ஒப்பாமோ ?

உப்பரிகை வாழ்க்கை வாழ, மாடமாளிகை கூட கோபுரம்

உயர்ரக வாகனம், பங்களா இத்யாதி கேட்பதும் சரிதானே ?

ஏழைக்குமர்கள் வடிக்கும் சென்னீர் விடும்

ஏக்கப்பெருமூச்சு, ஏகமாய் வீட்டையும் நாட்டையும்,

இடிக்கும் கோடைகால இடிமின்னல் !

இலங்கும் கொதிகலனாய் கொதித்தெழ,

கூறுகெட்ட மோளைகளாய் கோழைகள் போல்,

குவலயத்தில் கைக்கூலி பெற்று 

வாழ நினைப்பதுவும் முறைதானா ?

வரதட்சனை சாவுகளின் விழுக்காடுகள் முப்பத்திஒன்பதாம்

வரதட்சணை வான்கொடுமை இருநூற்றி இருபத்தி ஐந்து

விழுக்காடுகளாம் ! வாழா வெட்டிகளாய் வறுமையில்

வாழ்விழந்த வனிதையர்கள் இந்த நாட்டில்...!

வெட்கமன்றோ !!

கஞ்சி குடிப்பதற்கிலார் கண்ணீர்க் கலசங்கள்

காற்றிலாட, சேற்றில் முளைத்த

செந்தாமரைக் கண்ணிகள் [ சோறின்றி ] செத்துமடியாமல்

செகத்தினில் காளையரே ! கைக்கொடுப்பீர்

வரதட்சனை தரித்திர பணம் வேண்டாம்

வாஞ்சையுடன் வனிதையர் வாழ்வில் சரித்திரம் படைப்பீர்

வாழ்வில் வளம் சேர்ப்பீர் ! 

வாங்கமாட்டோம், வரதட்சனை ! 

வாலிபர்களே சபதம் செய்வீர் !

கொடுக்க மாட்டோம் வரதட்சனை !

கோதையர்களே ! கொள்கைவழி சூளுரைப்பீர்

வாழ்வில் நலம் பெறுவீர் !!! வாழ்த்துவோம்

வாழ்வில் நலம் பெறுவீர் !!! வாழ்த்துகள்.

"புதுமைக்கவி" 

அதிரை அப்துல் ரஜாக்

அம்மம்மா...! நினைக்கவே நெஞ்சம் பதறுகிறதே !!

காட்டில் திரிந்த சில 

காண்டா மிருகங்கள்

இரண்டு கால் மனித

மிருகமாய் உருவெடுத்த

கதை இது ! 

இதில் 17வது குட்டி [ மிருகமும் ] 

பங்கு கொண்டது கொடுமையிலும்

கொடுமை, அருவருப்பான

ஒழுக்கக்கேட்டின் விழுமிய

வெளிப்பாடு.

இந்திய திருநாட்டின்

தலைநகர் டில்லி மாநகரில்

மருத்துவ [ முடக்கியல் ] மாணவி

யரின் பரிதாப நிலை

இந்த வெட்கக்கேடான

சம்பவம் இந்திய 

திருநாட்டிற்கு இல்லையா ?

இறைநெறியும், ஒழுக்க நெறியும்

ஒன்றிப்பிணைந்து ஆலமர 

விருட்சமாய் செழித்தது

மக்கள் உள்ளங்களில் அப்போதே

ஆனந்தம் அமைதியாய் குடி

கொண்டது. ஆனாலும் என்ன !?

தொடர் ஒழுக்க நெறி

தொய்வால் எற்பட்ட ஆளுமை

கலாசார சீரழிவிற்கு

அப்போதே கால்கோலும்

ஊன்றப்பட்டது.

மனித புனிதனாக மாற்றங்கள்

ஏற்றங்கள் பெற வேண்டிய

மானுடனை பொதுவில் 

மிருகமாக மாற்றங்கள் 

செய்யப்பட்டுவிட்டது. 

சாத்தானிய்யத்தின்

புறப்பாடு ! இது !!

மார்க்கத்தையும், மதத்தையும்

அதன் சரியான பாதையில்

பின்பற்றபடாமல், மனோ

இச்சையை பின்பற்றியதின்

நிலைப்பாடு !!!

கண்ணின் மணியாய்

உயரின் ஒளியாய்

ஓசையாய் ஒளிர வேண்டிய

தீபஒளியாம் கற்பை

அனைத்து மிருக இச்சையால்

வேட்டையாடிய போது...!

அம்மம்மா...! நினைக்கவே

நெஞ்சம் பதறுகிறதே !!

ஏ ! மனிதா , மானுடனே !!

நீ உயர்ந்த படைப்பாய்

உயர்த்தப்பட்டிருக்கிறாய்

வரம்பு மீறாதே !!

வரம்பு நீ மீறும் போது

எல்லாவற்றிற்கும்

மொத்தமாக ஒரு முடிவு

உண்டு. அது நிச்சயம்

இறை நாட்டத்தால்

வந்தே தீரும் நெடுங்

கயிற்றை இழுத்துக்

கொண்டு வரம்பு மீறாதே

அதன்படி இறைவனிடம்

இருக்கிறது என்பதை

மறவாதே ! கரை சேர

வழியைக் கண்டிடு !!

இறுதியாக ஒன்று

சொல்வோம் மருத்துவ

மாணவியின் மகத்தான

இழப்புக்கு காந்திஜி

சொன்ன சுதந்திரச்

செய்தியினை நினைவு

கூறுகிறோம் ஆட்சி

யாளர்கள் இனியாவது

சிந்திக்கட்டும் சீர்

பெறட்டும்.

"ஒரு பெண் நடுநிசியில் தனியாக வெளியில் சென்றுவிட்டு எப்போது பாதுகாப்பாக வீடு திரும்புவாளோ அப்போதுதான் முழுச்சுதந்திரம் நாம் பெற்றதாக அடையாளப்படுத்தப்படும்"

"புதுமைக்கவி" 

அதிரை அப்துல் ரஜாக்

அழிவின் விளிம்பில்...!

ஒரு சிறு தவறுக்காக

அப்பா அன்று

திட்டினார் என்று

ஊரையே விட்டு ஓடினேன் !

எதுவுமே அறியாத

இரண்டு கெட்டான்

வயது பதினைந்து

இருபது வருடங்கள்

கழிந்து, அங்கேயும்

இங்கேயும் சுற்றி

திரிந்துவிட்டு, முப்பத்தி

ஐந்து அகவையில்

இப்போதுதான் ஊருக்கே

திரும்புகிறேன் சொகுசான

பேருந்து, சுகமான தூக்கம் !

கண்விழித்துபோது, தெரிந்தது,

'வெள்ளிமலை' [ கிராமம் ]

என்ற பதாகை [ போர்டு ]

வரவேற்றது !

மண்சாலையைக் காணோம் !

தார்சாலையில் இறங்கி

நடந்தேன் ! ஊரைச்சுற்றி

இருந்த மலைகளையும் 

காணோம் !

வழியில் ஒரு வாலிபரிடம்,

தம்பி ! ஊரைச்சுற்றி

மேற்கே பனிகள் படர்ந்த

மேற்குமலை தொடர்ச்சி

இருக்குமே !

மனிதர்கள் மிருகங்கள்

பறவைகள் என்று

எல்லோருக்கும் வனங்களில்

வளங்கள் வழங்கி

மழைபெய்ய காரணமாக

இருந்ததே அது எங்கே ?

என்றேன்...

'அதை எல்லாம்தான் வேட்டு

வைத்துவிட்டார்களே' என்றார்

என்ன தம்பி சொல்கிறாய் !

என்று வெள்ளந்தியாய்

கேட்டேன் 'மலைகளை

உடைத்து, வயிறு புடைக்க

உண்டு ஏப்பம்

விட்டுவிட்டார்களே' என்றார்.

'மலை முழுங்கி மஹாதேவன்

என்பார்களே ! அவர்கள்தான்

இவர்கள் என்றார்.

அடே ! உதாரணங்கள் கூட

உண்மையாகி விட்டதே ! என்ற

வியப்பில் சிந்தனை சென்றபோது,

தம்பி ! வளங்கள் வழங்கும்

வாய்க்கால்கள், ஆறுகள்

ஏரிகளைக் காணோமே !

அது எங்கே ? என்றேன்...

அதோ ! நீண்ட வால்கொண்ட

'வால்மார்ட்' கட்டிடம்

தெரிகிறதே அதுதான்

என்றார் வியப்பு மேலிட

மேலும் நடந்த போது,

நாம் தாகம் தீர்க்க

தண்ணீர் அருந்துவோமே

வண்ணச்சிறவிகளும், வாத்துகளும்

நீந்துமே தாமரைக்குளம்

அதாவது உண்டா என்றேன்...

ஓ...! அதுவா ?

'கேம்பஸ் கிளப்' என்ற பெயரில்

'வால்மார்ட்'டின் முதலை

முதலாளிகளின் சூதாட்ட

கூடமாகி விட்டதே என்றார்.

வீட்டின் நெருக்கத்தில்

அப்பாவும், அம்மாவும்

நின்றிருந்தவரை, முப்பத்தி

ஐந்து வாலிபனாக

மொழு மொழு என்றிருந்த

என்னைப் பார்த்ததும்,

ஒரே நேரத்தில் இருவருக்கும்

ஆனந்த அதிர்ச்சி !

பரஸ்பரம் சுகமும்,

நலமும் விசாரிப்பு

முடிந்ததும் கேட்டேன்.

'அம்மா ! அறுவடை

முடிந்தபின்னர், தாளடிகளில்

வாய்க்கால், வரப்புக்களில்

மாடுகள் மேயுமே அந்த 

வயல்களாவது மீதமுண்டா ?'

என்றேன்.

அதற்குள் அப்பா

முந்திக் கொண்டு

அதோ ! கரகர வென்று

உருளைகள் உருளும்

சப்தம் காதை துளைக்குதே !

'உலகமயமாக்கள் தொழிற்

கூடம்' அந்த இடம்தான் தம்பி

என்றார்.

மூச்சுத்திணறி, அப்போது

மயக்கம் போட்டு கீழே விழுந்தவன்தான்

இப்போதுதான் கண் திறந்தேன்

அம்மாவின் மடியில்

தலைவைத்துப் படுத்திருக்க

அப்பா மோரும் நீரும்

தந்து ஆசுவாசப்படுத்தினார்

அக்காவும், தம்பிகளும்

தங்கைகளும் கவலை தோய்ந்த

முகத்துடன் நின்றிருந்தனர்

அப்பா சொன்னார்

'தம்பி ! நாம் கலியுக

அழிவின் விளிம்பில் 

நிற்கின்றோம் என்றவர்.

வெள்ளிமலை [ கிராமத்தில் ]

அடையாளங்களை இழந்து

விட்டோம், இழந்தது

வெள்ளிமலை மட்டுந்தானா ?

இந்திய கிராமங்களும்தான்

என்றார் அப்பா ஆராத்துயரில்...

"புதுமைக்கவி" 
அதிரை அப்துல் ரஜாக்

புதுமைக்கவியின் அதிரைக்கவிதை !

வங்கக்கடலாம் தங்கக்கடலும்

வளமுரு அருங்காவிரியும்

ஊண் ஊட்டிட்டியே தாலாட்டி

வளர்த்த, செல்லிமாநகரெனும்

அதிரையின் அழகிய சரித்திர வரலாறு

கூறுவோம், இத்தளத்தில் காணீர் !

தொன்று தொட்டே துறைமுகத்தொடர்பால்

வளமிகு வாணிபம் செய்தே

கொள்வினை, கொடுப்பினையும் கொண்டு

'செல்லிமாநகர்' கொழித்துச் செழித்து

வரலாற்றுச்சுவடுகளில் அதன் அழகிய

சரித்திரத்தை ஆழவும் பதித்து

வரதுங்க பாண்டியனின் சகோதரர்

அதிவீர பாண்டியன் எனும்

மாமன்னன் பெரும்புலமை பெற்ற

புலவனும் ஆவான் அறநெறிமிக்க

அரசாட்சி கொண்ட பேரரசனுமாவான்

வாழைக்கொல்லை எனும் எழில்சூழ்

வளமிகு நிலத்தில் 'கோட்டை' ஒன்றை

அமைத்து, அறம் தழைக்க

அம்மாவீரனும் கோலொச்சியே

கொற்றவனாகி ஆண்டான் [ கி.பி. 1562-1567 ]

சிறப்புரு, சீர்மிகு செல்லிநகர்

அதிவீர பாண்டியனின் அதிவீரமிகு

தீரச்செயலால் அவன் பெயர் சூடியே

[ நன்றியுள்ள ] மக்கள் அதிவீர பாண்டிய 

பட்டினம் என்றே அழைத்தனர்.

மன்னனும் மக்களின் அன்புகண்டு மகிழ்ந்தான்

காலத்தின் ஓட்டத்தில் அப்பெயரும்

மருவி, திரிபுமாகி 'அதிராம்பட்டினம்'

என்றே நிலைத்து நின்றதேயாகினும்,

இறுதியில் அதுவும் சுருங்கி

'அதிரை' - என்றே ஆனது.

வாணிபத் தொடர்பால் அராபியர்

அதிரையை 'அபாத்' - என்றே அழகிய

பெயராலும் அன்று அழைத்தனர்

வரலாற்றிலும் அதனை பதித்தனர்.

எல்லாம் வல்ல ஏகனின் அருள்

தங்கியே நிற்கின்ற, அதிரையாம்

சீர்பதியில் ஆன்மிக அறிஞர்கள்

அறத்துறை வேந்தராம் வள்ளல்

காதிர் முகைதீன் மரைக்காயர்

இலங்கு தமிழில் இலக்கியப்பா

வடித்த 'அமிர்தகவி' செய்யது 

முஹம்மது அண்ணாவியார் அவர்தம்

வரிசையில் இன்றும் அதிரையில் 

புலவர்கள் கவிஞர்கள் என

அதன் தொடரும் நீளுமே...!

தேசவிடுதலையில் உயிரை 

துப்பாக்கி முனையில் அர்ப்பணம்

செய்ய முன்வந்த, தியாகச்சீலர்களாம்

தியாகி எஸ்.எஸ். இபுராஹீம், அப்துல் ஹமீது

சுதந்திரப்போரட்ட விடுதலைப் போரில்

சுபாஷ் சந்திர போஸின் ஐ.என்.ஏ அமைப்பில்

சேவையாற்றிய உடன் பிறந்த சகோதரர்கள்

முஹம்மது ஷரிப், செய்யது முஹம்மது 

இன்னபிற இம்மண்ணின் மைந்தர்களும்

இம்மண்ணில் மறைந்தே வாழுகின்றனர்.

செல்லிநகரம் அதிரை குறித்து

அதன் சிறப்பினை யாழ்ப்பாணத்து

புலவனொருவனும் பாவிலே

நாவுரைத்துப் பாடினான் இதன்கீழ்

காணுவீர் !

""கல்வி மாண்டவர் களுன்று

வைகிடமாம் செல்லிமாநகர்"

[ பொருள் : கல்வியில் சிறந்த ஆன்றோர் அறிஞர்கள் நெருங்கியே வாழும் ஊர் ]

இறையருள் பொழியும் அதிரை நம்

நனவிலும், கனவிலும்

நீங்காது நின்று என்றும்

நல்லோர், உலகோர் உள்ளத்தில்

வாழுமே !

"புதுமைக்கவி" அதிரை அப்துல் ரஜாக்